News

Sekrety Liberatora

, 2011-12-12

16 października 1944 roku. Szwadron trzydziestu czterech liberatorów B-24 opuszcza włoską bazę i udaje się w kierunku Austrii, gdzie położone są cele militarne, które mają zbombardować. Z powodu słabej widoczności zmuszeni są zmodyfikować misję i zamiast nad Linz lecą nad alternatywny cel - fabrykę samolotów położoną nieopodal Grazu...

Samolot 251559, leci jako drugi w formacji. Po udanej akcji, gdy wskaźniki paliwa zaczynają niepokojąco zbliżać się do czerwonego pola, piloci odrywają się od grupy i w towarzystwie jeszcze trzech innych bombowców kierują się do bazy powietrznej Aliantów położonej po środku Adriatyku na wyspie Vis.
Przelatując nad miejscowością Vir, niedaleko Zadaru, dwa B-24 zostają zestrzelone przez Niemców. Trzeci samolot 251559, ten któremu kończyło się paliwo, nadaje sygnał mayday, który odbierają brytyjskie Spitfirery spiesząc na pomoc. Jednak z pustym bakiem niewiele można zrobić i maszyna nieuchronnie pikuje do morza. Jednak załodze udaje się katapultować nim samolot pochłonie głębina. Niemcy z Vir zaprzestają ataku i zestrzelą prawie całą załogę, gdy próbują łagodnie opaść na spadochronach w objęcia morskich fal. Przeżyje tylko trzech lotników - piloci Billy Culver, Bob Bishop i Richard Boehme.
Teraz i dziś
Jest upalne lato 2011. Temperatura sięga 35°C,może nadzwyczaj ciepłe, na powierzchni nawet 26°C. Siedzę z Venci Loniciem, instruktorem NAUI, którey odnalazł jako pierwszy nurek wrak Liberatora B-24 251559. Przygotowujemy się do zejścia pod wodę.
,,Od miesięcy przeszukiwałem internet w poszukiwaniu informacji o bombowcach z czasów II wojny światowej. Znałem też wiele lokalnych opowieści o wraku samolotu niedaleko przesmyku między wyspami, obok Vir. W końcu natrafiłem na post zamieszczony przez Sime Lisica który napisał, że można pomóc , jeśli ktoś poszukuje jakichkolwiek informacji o zagubionym samolocie niedaleko Zadaru. Więc oczywiście od razu napisałem do niego. Moja ekipa nurków była mocno podekscytowana, gdy usłyszeli, że prawdopodobnie wpadłem na trop B-24 Liberatora, o którym tyle słyszeliśmy historii.
Wiedzieliśmy że pierwszą osoba, która zanurkowała na wraku był w latach 70-tych nasz przyjaciel i Vinko Simunic-Bubanj. Chciał pomóc rybakowi, którego sieci zaplątały się w szczątki samolotu. Jednak w czasach, gdy nie było GPS'u nie był w stanie określić precyzyjnie lokalizacji wraku poza kilkoma ogólnymi wskazówkami, które mimo wszystko okazały się bardzo pomocne w poszukiwaniach. Szukaliśmy wielokrotnie, schodziliśmy pod wodę, kiedy tylko wszyscy członkowie naszego zespołu - Marino Kvarantan, Roberto Lerga, Karlo Kotlar i Hrvoje Hrelic - mieli czas. Mijały miesiące kolejnych nurkowań i wreszcie pojawiło się światełok w tunelu - dużo bardziej precyzyjne dane i realna szansa na odnalezienie wraku.
Podczas jednego z nurkowań coś pojawiło się na sonarze. Zatrzymaliśmy łódź, rzuciliśmy kotwicę i opuściliśmy liny. Widoczność była doskonała, mimo głębokości 20 metrów dostrzegaliśmy wyraźnie szczątki. Moje serce zaczęło gwałtownie tłoczyć do tętnic krew pełną adrenaliny. Tak, to był nasz samolot! Nie cały, widać było większość kokpitu, stabilizatorów, ogon i kilka innych części. Cały korpus był pokiereszowany, zapewne od uderzenia z powierzchnią wody . Kluczowym było odkrycie numeru samolotu, co umożliwiło ostateczną identyfikację, wiedziałem że oznaczeń mam szukać na ogonie. Dlatego nie mogłem się doczekać następnego nurkowania, które musieliśmy odłożyć kilka dni, by przeczekać złą pogodę.
Nareszcie sztorm ustał i znów tam byłem. Odnaleźliśmy pocisk bombowy, gdy starliśmy porośniętą powierzchnię naszym oczom ukazała się liczba, 5. Po chwili tarcia pojawiały sie kolejne cyfry. Było bardzo zimno. Po 40 minutach dekompresji, nie mogłem sie doczekać by przekazać nowinę załodze na statku.
- Znaleźliśmy cyfry, znaleźliśmy numer, krzyczałem.
Więcej w świątecznym "Jachtingu"